mine_ver2_xlg

وقتی مغز فرمان حرکت میده و بدن نمی‌تونه

وقتی آسیب های روانی به صورت پراکنده در ذهن و مغز ما باقی می‌مونن و بیان نمیشن، اینجاست که کم کم تروما به سراغ ما میاد. منظور از تروما همیشه یک اتفاق ناگوار مثل جنگ، تصادف و … نیست(درسته که این موارد عوامل اصلی ایجاد تروما هستند)، برای مثال بزرگ شدن در شرایط پر استرس، مثل دعوا های زیادی که والدین با خودشون و بعد با ما داشتند، بی توجهی ها، یا اینکه خود والدین افسرده بودند.

حال وقتی مغز در این شرایط پر استرس قرار می‌گیره و راه فراری هم نداره، مغز باید یک راه کار برای مقابله/حل این احساس پیدا بکنه، در نتیجه سیستم پاسخ به محرک های استرس زا در اون شخص تغییر می‌کنه و این همون پاسخ به تروماست که در اون شخص باقی می‌مونه.

برای مثال ADHD، که یکی از روش های مغز برای مقابله با شرایط پر استرس بوده، حواس فرد دائم به مسائل مختلف پرت میشه تا استرس زیادی رو تحمل نکنه، این مکانیزم دفاعی شاید در مقطعی به داد اون فرد رسیده، ولی بعدا که ناکارآمد میشه مشکل ساز می‌شه و زندگی اون شخص رو دچار اختلال می‌کنه.

فیلم مین (Mine 2016) یکی از تاثیرگذار ترین فیلم ها در زندگی من بوده، وقتی پات میره روی مین، و نمی‌دونی باید چه بکنی.

قبل از هر چیزی من ازتون می‌خوام که یکی از این کارت هایی که توی تصویر می‌بینید رو انتخاب کنید و خوب به کارتی که انتخاب کردید دقت کنید. وقتی به خوبی کارتی رو به خاطرتون سپردید روی دکمه جادویی کلیک کنید.

photo 2023 10 11 12 54 12

همینطور که می‌بنید دقیقا همون کارتی که شما انتخاب کردید رو دیگه در تصویر نمی‌بنید. چه جادویی در کار است؟ در واقع موضوع همین جاست که هیچ جادویی در کار نیست. اما این ترفند که به حدود ۱۲۰ سال پیش برمی‌گرده و توسط هنری هاردین اختراع شده با همین خطای شناختی این احساس رو به ما می‌ده که جادویی رخ داده.

حالا این چه شکلی کار میکنه؟

وقتی شما تمام تمرکزتون رو روی یک کارت گذاشتید در واقع دیگه تصویر درستی از مابقی کارت ها ندارید. در صورتی که من کل کارت ها رو تغییر می‌دم اما چون شما تصویر درستی از مابقی کارت ها ندارید و سریعا به دنبال کارت خودتون در تصویر جدید می‌گردید شما احساس می‌کنید که من ذهنتون رو خوندم و دقیقا این ترفند به همین شکل کار می‌کنه. توی زندگی هم وقتی روی یک موضوعی اینقدر زیاد تمرکز میکنیم یادمون میره که شاید انتخاب های دیگری هم داشتیم که یادمون رفته بهشون نگاهی بندازیم.

⭕️ این پست شامل اسپویل (لو رفتن داستان اصلی فیلم Mine 2016) می‌باشد.

وقتی پای شما به روی مین می‌ره مین منفجر نمی‌شه مین زمانی منفجر می‌شه که پاتون رو از روی مین بردارید. اما کدوم مین؟ خیلی از مین ها تنها ساخته ذهن همیشه نگران ما هستند. در واقع مین ما زمانی منفجر می‌شه که خودمون اون رو به یک مین تبدیل کرده باشیم و یادمون رفته باشه که این مین ساخته ذهن خودمون بوده.

اسب و اسب سوار

تا وقتی همه چیز آرومه اسب سوار به همه چیز تسلط داره و حواسش به مسیر خودش هست. اما وقتی که اسب احساس خطر بکنه و در واقع دیگه شرایط عادی نباشه اسب سوار تمام تلاشش رو می‌کنه که پرت نشه و نمیره!

خیلی اوقات ما می‌خوایم در اون شرایط مسائل رو به صورت منطقی حل کنیم تا بتونیم رفتارتمون رو در موقعیت بحرانی مدیریت کنیم. اما وقتی که احساسات هجوم میارن در واقع مغز ما اصلا نمی‌تونه مثل شرایط عادی به فعالیت خودش ادامه بده. حال وقتی احساسی مثل ترس عصبانیت و غیره به سمت ما حجوم میارن باید تلاشمون رو بکنیم تا این احساسات بگذرن تا بعد بتونیم به شرایط منطقی نگاه کنیم دقیقا مثل زمانی که ماشین شما جوش میاره و دیگه نمی‌تونید از ماشینتون تا زمانی که خنک بشه استفاده کنید.

حال این آمیگدال مسئول تشخیص خطر در مغز ماست و وقتی این دستگاه تشخیص خطر ما توسط تروما خراب میشه باعث میشه که به موارد خیلی ساده زیادی حساس باشه یا وقتی که اوضاع به حالت عادی برگشت همچنان به زنگ خطر زدن ادامه بده. تا زمانی که این تروما در مغز رفع نشده باشه با کمترین مورد میزان زیادی هورمون استرس(کورتیزول) ترشح می‌شه و به همین علت خیلی ها با کمترین تحریک واکنش شدیدی (overreact) نشون می‌دن که اینگار مسئله مرگ و زندگیه. یا در برخی از موارد مغز یاد می‌گیره که نسبت به این استرس بی حس بشه که این مورد خطرناکیه! برای رهایی ازاین تروما باید از یک متخصص(تراپیست) کمک گرفت.